Spaceflight

Sessie 60

Dag 1 Maandag 30 september 3557

“Welkom aan boord van de Blue Star” schalt er een stem door de omroepinstallatie, “ik ben kapitein Alfredd Quinn en samen met mijn bemanning en ArgNap-Lines wens ik u een prettige reis naar Napoleon. We zijn zojuist vertrokken van het Koyata-ruimtestation en op de schermen kunt u Argin snel kleiner zien worden. We vliegen, zoals zo vaak, met een volle bezetting van rond de honderd passagiers. Onderweg hoeft u zich niet te vervelen met de uitstekende keuken en het onderhoudende entertainmentprogramma. We accelereren nu naar ongeveer acht procent van de lichtsnelheid en daarmee bedraagt onze reistijd naar Napoleon ongeveer 72 uur. De ruimbagage zal tijdens uw verblijf niet direct beschikbaar zijn. Heeft u bijzondere bagage afgegeven en u heeft dit tijdens de reis toch nodig, neem dan contact op met onze hoofd purser Seth Buckley. Neemt u alstublieft notitie van de veiligheidsinstructies in uw hut. Ik wens u een aangename reis.”
“Hallo allemaal, Geraldine Goodwin hier. Ik wil jullie allemaal wijzen op de entertainmentmogelijkheden aan boord. Het pokertoernooi start om elf uur, dus over ongeveer een uur, in de Gambling Salon op dek 3. Vanmiddag hebben we een trainingsprogramma voor iedereen die de beentjes wil strekken. Dat begint om twee uur in de Grand Salon. Vanavond na het diner verzorgt eerst de fantastische Minda Larsen een optreden waarna iedereen zelf kan laten zien wat hij kan in onze dans-en-zing Karaoke. Via ons scheepsnetwerk kunt u uw communicator aansluiten en peer-to-peer berichten verzenden, verbinding met Argin of Napoleon is op die manier echter niet mogelijk. Ik zie jullie allemaal graag bij onze evenementen!”

Dr. Gueverra, Hoshiko, Jeanne en Danny zijn door de ambassade van Napoleon uitgenodigd voor een vakantiereis van in totaal drie weken naar de beste bestemming op Napoleon met als finale een bezoek aan het vermaarde Brejean-feest. Dat was vast en zeker een beloning voor hun hulp tijdens de cruise eind verleden jaar. Het mooiste was ook nog dat ieder van hen iemand mee mocht nemen op deze reis. Dr. Gueverra heeft zijn nieuwe vriendin Michelle meegenomen en Jeanne verscheen natuurlijk met haar vriend Nando op de spaceport bij New Moulinoir. De twee anderen kwamen met familie aanzetten. Danny met zijn oudere broer Steve, waar Jeanne wel eens van gehoord had en Hoshiko met zijn tweelingzus Narumi, wat voor iedereen als een grote verrassing kwam. De vlucht naar het Koyata ruimtestation was al spannend genoeg en toen ze aan boord liepen van de Blue Star begon het pas echt te kriebelen: Een interplanetaire ruimtevlucht!

Daar leken alleen Jeanne en Nando minder naar uit te kijken. Zodra ze aan boord waren begon Nando lastig te doen bij de receptie, want hij vond de hutten die ze hadden gekregen, standaard hutten 404, 405, 406 naast elkaar en 407 in de volgende gang op deck 4, van onvoldoende kwaliteit. Helaas bleken de VIP-hutten volgeboekt te zijn, dus trok hij zijn elmonit card en reserveerde een relax ruimte voor de hele vlucht. Toen ze om tien uur aan boord gingen zijn Jeanne en Nando daarin verdwenen en ze zijn sindsdien niet meer gesignaleerd.

Dr. Gueverra, Hoshiko en Danny hebben inmiddels hun hutten ingericht en verzamelen zich met hun reisgenoten op de gang bij de hut van Dr. Gueverra.
"Zullen we kijken of we Argin nog kunnen zien?" vraagt Dr. Gueverra.
"Ja, leuk!" zegt Michelle.
"Ja, goed hoor" zegt Danny, terwijl Steve instemmend knikt.
"Een laatste vaarwel is altijd goed." zegt Hoshiko, waar Narumi om moet lachen.
Ze lopen gezamenlijk naar het lagergelegen dek waar aan de achterkant van het ruimteschip een grote doorzichtige wand uitzicht biedt op de snel kleiner wordende planeet.
"Steve, wat doe je eigenlijk voor werk? Doe je net zoiets als Danny?" vraagt Dr. Gueverra.
"Nee hoor, ik ben loodgieter." antwoord Steve, "In het familiebedrijf Lethal Plumbing, maar dat was niet Danny zijn ding."
"Jij weet zeker?" zegt Hoshiko, "Hij kan behoorlijk dodelijk zijn met lood."
"Maak er maar weer een grap van." zegt Dr. Gueverra, "Wat doet jouw zus eigenlijk?"
"Ik doe administratief werk bij een groot bedrijf in New Nippon" zegt Narumi, "Ik ben speciaal overgekomen voor deze fantastische vakantie."
"Het was ook echt een unieke kans" zegt Michelle, "Ik ben zo blij dat Dr. Gueverra mij meeneemt."
"Zullen we eens een rondje over het schip lopen om te kijken wat er te doen is?" vraagt Danny.
De anderen stemmen in en ze verkennen de voor de passagiers opengestelde delen.

Als ze zich omdraaien van de galerij met de doorzichtige wand zien ze het theater waar veel van de optredens zijn. Als ze die via de rechterdeur verlaten komen ze in een foyer waar trappen en twee liften toegang geven tot de andere dekken. Als ze via de rechterkant van het schip doorlopen komen ze door de promenade bij de grand salon uit. Aan de linkerkant is dan het grote restaurant en in het midden van de salon zijn nog meer trappen en liften. Als ze doorlopen naar de voorkant van het schip komen ze eerst langs een aantal hutten voor ze bij het casino en de bar uitkomen.
"Zullen we kijken waar de reddingsvaartuigen zijn?" vraagt Danny.
"Goed, volgens mij zijn die ergens boven, laten we naar dek 4 gaan waar ook onze hutten zijn." zegt Dr. Gueverra.
Ze lopen terug naar de grand salon en nemen de trap naar het bovenliggende vierde dek. In het middengedeelte dat door het trappen- en liftenhuis in tweeën wordt gedeeld zijn allemaal hutten waarvan hun hutten naar de achterkant liggen. Ze lopen eerst naar voren en zien dat daar ook de drie VIP hutten zijn.
"Hoeveel hutten zijn er eigenlijk?" vraagt Danny zich af.
"Iets van 45 of zo" zegt Dr. Gueverra, die op de scheepsapp kijkt. Mobiele dekking is er natuurlijk niet, maar je kan met je communicator wel contact maken met het scheepsnetwerk. Vanwege de afstand is er ook geen snelle communicatie met Argin mogelijk, maar je kan op die manier wel met elkaar communiceren.
"Dan zijn er zo iets van honderd passagiers aan boord?" vraagt Danny zich hardop af.
"Ja, en dan waarschijnlijk evenveel bemanningsleden." zegt Hoshiko.
Ze lopen terug naar de achterkant van het schip waar op dit deck de relaxruimtes zijn.
"Daar zal Jeanne wel ergens met Nando liggen te rollenbollen." grinnikt Danny, "Die waren heel snel verdwenen."

Ze nemen de trap omhoog naar het bovenste dek en komen in een open ruimte waar je toegang kan krijgen tot acht van de reddingsvaartuigen.
"Hier moeten we dus zijn." zegt Danny, "Met ons geluk hebben we ze tijdens de reis wel nodig."
"Niet zo negatief doen hoor Danny," zegt Michelle, "geen rare fratsen dit keer, gewoon een leuke vakantie."
"Kijk er is hier zelfs nog een conferentiezaal voor je vergaderingen." zegt Steve.
"Ja, ik denk dat er best veel zakelijke reizigers zijn" zegt Narumi, "Heb je die mannen in het casino niet gezien? Het is nog steeds makkelijker om grote hoeveelheden gegevens fysiek te versturen dan door de ruimte."
"Vandaar dat pokertoernooi." zegt Danny, "Dan kunnen ze die reizigers direct weer hun inkomsten afhandig maken."
"Ik zag daar trouwens ook een biljarttafel staan." zegt Steve.
"Ja, dat is mooi, dan kunnen we straks een balletje stoten." zegt Danny.
"Ik wist niet dat jij zo van biljarten hield," zegt Dr. Gueverra, "dat is toch een beetje obscure vrijetijdsbesteding?"
"Het is een echte sport." zegt Steve, "Op Argin misschien niet zo groot, maar er zijn echte interplanetaire kampioenschappen. We gaan Jasmine Courtet ontmoeten, een echte legende in de sport en hopelijk kunnen ze ook een master class regelen!"
"Kan je daar dan niet je brood mee verdienen Danny?" vraagt Dr. Gueverra.
"Nee joh, ik vind het leuk om te doen, maar zo goed ben ik nu ook weer niet."

Ze willen de lift nemen naar dek twee, maar dat kan met deze liften niet. Als Dr. Gueverra in de app kijkt ziet hij ook dat er op dek twee en ook op dek één voor de passagiers niets te doen is. In de app staat niets, maar toen ze bij binnenkomst via dek 1 en dek 2 naar boven gingen zagen ze dat er aan de achterkant veel opslag is en aan de voorkant de crew quarters. Ook bevinden zich daar waarschijnlijk de energiecentrale, de aandrijving en de zwaartekrachtcontrole. Ze lopen terug naar de receptie en het is ongeveer kwart over elf als Dr. Gueverra voor vanavond een captain's dinner boekt. Hij wil dat voor de andere dagen ook doen, maar daarvoor wordt hij op de wachtlijst gezet. Alleen als er weinig belangstelling is mag je daar meer dan één keer naar toe. Ze lopen terug langs het restaurant en vanuit zijn ooghoeken valt Dr. Gueverra iets op. Hij herkent iemand in het restaurant, maar kan haar niet direct plaatsen. Na een paar minuten valt het kwartje. Het is Chantal leBlanc! De handler van de groepen terroristische Hischlamisten die ze hebben aangepakt. Wat doet zij nu hier?

"We hebben misschien een probleem" zegt Dr. Gueverra tegen Hoshiko en Danny, "ik zag zojuist Chantal le Blanc"
"Wie?" vraagt Danny, "Chantal le Blanc, dat is die vrouw van die makelaar die die groepen terroristen aanstuurde. Je weet wel, die we observeerden in die B-wijk."
"Is dat die vrouw van de psst, psst?" vraagt Danny.
"Nee, zij woonde in een A-wijk. We hebben haar nog geobserveerd in een zwembad en toen we haar wilde volgen bleek mijn tracker niet goed te functioneren."
"Ja, hij viel er af toen ze over een snelheidsheuvel reed." gniffelt Danny.
"In ieder geval is ze toen verdwenen."
"Maar nu zij is hier" zegt Hoshiko, "Betekent dat gevaar? Gaan zij een aanslag plegen hier?"
"Snel doorlopen want ze kent ons waarschijnlijk, in ieder geval mij en Jeanne." zegt Dr. Gueverra.
"Zullen we iemand anders ze in de gaten laten houden?" vraagt Hoshiko, "Narumi, kan jij in het restaurant even wat gaan drinken en die vrouw daar links bij dat tafeltje in de gaten houden?
"Ja hoor" zegt Narumi, "Michelle, ga je mee koffie drinken in het restaurant?"
"Natuurlijk, gezellig hoor" zegt Michelle.
Om half twaalf draaien Narumi en Michelle om en lopen druk pratend richting het restaurant. Steve blijft even kijken bij het pokertoernooi en Dr. Gueverra, Hoshiko en Danny gaan naar hut 407 van Dr. Gueverra voor overleg.

"Wat zou ze hier doen?" vraagt Danny.
"Het zal wel niet veel goeds zijn." zegt Dr. Gueverra, "De vorige keer wilden ze ook een aanslag plegen. Zouden ze weten dat wij aan boord zijn?"
"Dat lijkt me sterk, tenzij ze ons al veel langer in de gaten houden." zegt Hoshiko, "Maar waarom zouden ze dan hier een aanslag plegen? Dat is volgens mij heel lastig. Je krijgt niet zomaar wapens en bommen aan boord of zo."
Ze praten nog een tijdje door tot Dr. Gueverra de beveiligingsmaatregelen op het schip onder de loep wil nemen. Hij heeft zijn repair scanner niet bij zich, dus lopen ze een rondje en kijken waar er camera's hangen. Dat blijkt vrijwel overal op de gangen te zijn.
"Niet in de hutten, dat had ik al eerder gecheckt." zegt Dr. Gueverra.
Als ze het dwars over het schip lopende gangetje doorlopen waar de hutten van Dr. Gueverra, Hoshiko en Jeanne zijn ziet Dr. Gueverra dat de deur van zijn hut een stukje open staat.
"Shit, de deur staat open en Michelle zal nog in het restaurant zitten."
"Het kan ook de schoonmaak niet zijn." zegt Danny die vergeefs naar zijn Glock grijpt, "En natuurlijk ligt mijn Glock in de bagageopslag."
Ze lopen voorzichtig naar de deur toe. Dr. Gueverra duwt hem een klein eindje open en ziet dan een voet met een been achter het bed liggen.
"Er ligt iemand in de hut!" zegt hij.
Hij doet een stap de kamer in. De kamer is niet heel groot en als hij vanuit die positie naast het bed kijkt ziet hij een man met een Nobodovskaans uiterlijk naast het bed liggen met zijn hoofd in een onmogelijke hoek.
"Het lijkt een Nobodovskaan en hij is dood"

"Hoe weet je dat?" vraagt Danny, "Is zijn hoofd eraf?"
"Dat niet, maar zijn hoofd ligt in zo'n rare hoek dat het wel afgelopen is. Verder niets aanraken, we moeten iemand waarschuwen."
"Ik ga wel naar de purser of de receptie, dan kunnen ze iemand sturen." zegt Danny.
"Onder welk recht zouden we hier eigenlijk vallen?" denkt Dr. Gueverra hardop, "Wat een interessante vraag, dat moet ik eens uitzoeken."

Om twaalf uur komen de scheepsarts, Lucia Barrett, een jonge arts en het hoofd van de beveiliging, Judith Coffey die maar een paar jaar ouder is bij de hut van Dr. Gueverra aan.
"Wat is er aan de hand?" vraagt Lucia, "Waar ligt de gewonde?"
"Rechts naast het bed" zegt Dr. Gueverra, "Het ziet er niet goed uit."
De dokter loopt naar binnen en gebruikt haar medical scanner om de gezondheidstoestand van de man te onderzoeken.
"Je hebt helaas gelijk. Hij is dood, iemand heeft zijn nek gebroken. Hij was vrijwel op slag dood."
"Kunnen u en uw vrienden even meelopen naar de security office? Dan kan ik een verslag opmaken van wat er gebeurt is. Een van onze medewerkers zorgt ervoor dat niemand de hut zal betreden." zegt Judith.
"Natuurlijk, geen probleem, ik bel intussen even mijn vriendin om haar op de hoogte te brengen."

Dr. Gueverra, Hoshiko en Danny lopen met Judith mee naar de main security office die op dit dek achteraan het schip is.
"Michelle, we hebben een klein probleempje met de hut"
"O, is er iets stuk gegaan? Ik vond die lichtsensor er al een beetje gammel uitzien."
"Nee, er ligt een dood lichaam in de hut, naast het bed."
"O, kende je dat lichaam?"
"Nee, ik heb geen idee wie het is, maar je kan nu niet de hut in. Ik loop even mee met het hoofd van de beveiliging om een verklaring af te leggen."
"Dan ga ik hier wel met Narumi lunchen, het is toch twaalf uur."
"Goed, tot strakjes"

De main security office is niet al te groot en op diverse plaatsen hangen schermen waar nu één beveilger naar zit te kijken. Dr. Gueverra, Hoshiko en Danny nemen plaats aan een tafel en Judith vraagt Dr. Gueverra te vertellen hoe hij het lichaam heeft ontdekt. Daar is Dr. Gueverra natuurlijk snel klaar mee. Dr. Gueverra kan ook niet echt iets bedenken waarom iemand in zijn hut in zou willen breken.
"Staat er niets op de camera's? En gaat u nu de hut verder onderzoeken?"
"Ja, dat zijn de volgende stappen."
"Komt dat vaker voor crimineel gedrag aan boord van het schip?"
"Niet veel, we hebben meer te maken met dronken mensen en af en toe een diefstal. Dit is helemaal nieuw. We kunnen alleen niet wachten tot we op Napoleon aankomen."
"Aha, ja, u moet natuurlijk de sporen veilig stellen en zo."
"Ik zie dat u beveiligingsexpert bent, heeft u hier ook ervaring mee?'
"Jawel, als ik u ergens mee kan helpen?"
"Dave, heb je al iets gevonden op de beelden?"
"Nee, Judith, het lijkt erop dat de camera's uit hebben gestaan tijdens de moord."
"Dit is echt uw expertise niet? Kunt u eens kijken Dr. Gueverra?"
"Natuurlijk" zegt Dr. Gueverra gretig en springt bijna op van zijn stoel om naast Dave achter de console van de camera's te kruipen.
Hij constateert dat bepaalde camera's inderdaad zijn uitgeschakeld, maar hoe dat is gebeurd kan hij niet achterhalen. Dat moet een expert hebben gedaan. Wel is te zien dat de man, die inmiddels door Judith is geïdentificeerd als Lukanov, een Nobodovskaan, even over half twaalf zijn hut heeft verlaten.

"Het moet dus in een paar minuten zijn gebeurd, terwijl we vlak in de buurt waren." zegt Danny.
"Ja, bizar" zegt Hoshiko.
"Ik kan ook verder niemand op de camerabeelden zien die uit het deel van de gangen komt wat we niet zien en daar zijn ook geen hutten, behalve die van ons, waar iemand uit heeft kunnen komen."
Op verzoek van Judith lopen ze even voor half twaalf terug naar de hut. Onderweg belt Jeanne met Dr. Gueverra.
"Hoi Gueverra, weet je wie ik hier net aan boord zag?"
"Nee, Gary?"
"Ha, dat zou mooi zijn, nee. Chantal le Blanc zit hier in het restaurant."
"Wie?"
"Die handler van de terroristische cellen van de Hischlamisten. Je weet wel, waar je tracker niet aan de auto bleef plakken."
"Ja, o ja, nu weet ik het weer. Ik had haar wel herkend, maar ik wist niet meer waarvan. Wat zouden ze hier aan boord komen doen? Ons dwarszitten en de boel opblazen?"
"Pff, dat kunnen ze veel makkelijker in New Moulinoir doen dan hier op de Blue Star. Zo belangrijk ben je nu ook weer niet Dr. Gueverra."
"Ik ga nu even kijken naar het lijk in mijn hut, ik bel je straks."
"Wat?"

Judith heeft een scanner meegenomen en Dr. Gueverra onderzoekt de kamer en het lichaam van de man.
"Er lijkt in de kamer niets te missen." zegt hij, "De man heeft ook niet veel bijzonders bij zich. Het enige bijzondere wat ik heb kunnen vinden is dat er materiaal onder zijn nagels zit. Ik heb wel een speciaal zakje om het in te doen. Misschien kan de dokter analyseren wat dat is?"
"Ok, daar zal ik voor zorgen. Ik zal ook het lichaam laten verwijderen."
"Ik wil wel een andere kamer."
"Ik zal de hoofdpurser Seth vragen wat we kunnen doen."

Om kwart voor één belt Narumi met Hoshiko.
"Die dame is gaan lopen, samen met de man die bij haar zat. Het lijkt erop dat ze twee mannen met een Koreaans uiterlijk achtervolgen."
"Blijf bij ze in de buurt, Danny en ik komen er aan."
"Ok"
"Danny, kom je mee naar boven, de Hischlamisten zitten achter twee mannen aan."
"Ha actie, laten we gaan."
Hoshiko en Danny willen de trap oplopen, maar zien dan eerst de Koreanen aan komen lopen, zij gaan naar hut 420, vlak bij de trap in de buurt. Chantal en een man met Arabisch uiterlijk komen even later de trap aflopen en lopen langs de hut verder het gangetje in. Hoshiko en Danny weten dat ze er daar weer uit moeten komen, of uit de andere gang aan de andere kant van het schip. Ze wachten, maar verschijnen niet direct. Misschien houden ze de deur van de andere kant in de gaten.

De communicator van Danny gaat.
"Danny"
"Hoi Danny," zegt Jeanne, "weten jullie dat er twee Nobodovskan types jullie in de gaten aan het houden zijn. Ze staan op de trap."
"Wat? Wat is dat nu weer. Hoeveel groepen zijn hier wel niet aan boord. Dank je Jeanne, laten we in de hut van Dr. Gueverra verzamelen."
"Hoshiko, we worden in de gaten gehouden, laten we teruglopen naar de hut van Dr. Gueverra, Jeanne komt daar zo ook heen."

Om 13:00 zitten Dr. Gueverra, Hoshiko, Jeanne en Danny in de hut van Dr. Gueverra. Het lichaam van Lukanov is opgehaald.
"Waarom lag er nou iemand in je hut? Heb je soms iets bij je wat ze willen hebben?" vraagt Jeanne.
"Nee, niet dat ik weet, ik zal nog een keer goed zoeken" zegt Dr. Gueverra en hij begint aan een volgende speurtocht door de hut.
"Het moet allemaal wel heel snel en stil gebeurd zijn." zegt Danny, "Misschien betrapte hij iemand of zo? Maar wie was er dan in je hut en waarom? Met al die geheimagenten aan boord wil ik eigenlijk mijn Glock wel uit het ruim hebben."
"Dat gaat niet gebeuren." zegt Hoshiko, "Misschien hadden ze de verkeerde hut?"
"He, wat is dat nou?" zegt Dr. Gueverra, die zijn koffer eens goed bekijkt, "Er zit hier iets in dat er eerst niet in zat. Het lijkt wel in de voering te zitten, maar die is niet kapot."
"Haal het er uit, dan kunnen we zien wat het is." zegt Danny.
"Maar dan gaat mijn koffer stuk." zegt Dr. Gueverra, "Het hoofd beveiliging heeft haar repair scanner helaas weer meegenomen."
"Heb jij de jouwe niet meegenomen Dr. Gueverra? Dat valt me dan wel weer tegen van je. Ik zal de mijne even halen." zegt Jeanne en ze loopt naar de door Nando gehuurde relaxruimte om de scanner op te halen.

Dr. Gueverra maakt de voering open en er komt een soort tablet uit. Dr. Gueverra scant het apparaat en ziet dat er wel wat bijzondere molecutronics in zitten.
"Is het geen bom?" vraagt Hoshiko.
"Nee, gelukkig niet" zegt Dr. Gueverra, "Het is wel een bijzondere tablet, maar hij lijkt ongevaarlijk. Ik zal hem aanzetten."
De tablet springt aan als Dr. Gueverra op de aanknop klikt en er verschijnt een wachtwoord schermpje. Via een on-screen toetsenbord kan je het wachtwoord opgeven.
"H'm proberen gaat vast en zeker niet helpen, even kijken of ik er in kan komen."
Dr. Gueverra draait de tablet een paar keer om en kijkt dan teleurgesteld.
"Er zitten helemaal geen poorten op om verbinding te leggen, en zo te zien ook geen normale communicatorverbinding of zo. Wacht even, er zitten helemaal geen naden in dit ding. In ieder geval de behuizing is helemaal geprint.

Om kwart voor twee belt het hoofd beveiliging Judith met Dr. Gueverra.
"Mijnheer Gueverra, ik krijg zojuist bericht dat er in nog een hut is ingebroken, nummer 307 van George Philipsen. Iemand heeft ook ons systeem gecompromitteerd, want we de camera's zijn uitgezet van half een tot een uur."
"Ik kom er aan." zegt Dr. Gueverra en loopt snel naar de main security office, terwijl de anderen verder speculeren.
Dr. Gueverra neemt opnieuw plaats achter de console en onderzoekt het camerasysteem. Iemand heeft via een relatief onbekende kwetsbaarheid het systeem gehackt en de camera's uitgeschakeld. Dr. Gueverra herstelt de schade en installeert gelijk ongemerkt zijn eigen backdoor in het systeem.
"Het lijkt er niet op dat het dezelfde groep is geweest." zegt hij tegen Judith, "Die anderen waren veel subtieler in hun aanpak."
"Heel vreemd wat er nu allemaal gebeurt."

Om kwart over twee gaat Jeanne naar boven om een rondje te maken. Dr. Gueverra en Hoshiko volgen haar op afstand en zien dat de Nobodovskans achter haar aangaan. Boven ziet zij Chantal rondlopen en duikt weg om niet gezien te worden.
Hoshiko en Danny komen onderweg de Koreanen tegen die nu zelf achter iemand aan lijken te zitten. Wie dat zijn kunnen Hoshiko en Danny niet zien, maar ze lijken in hut 424 te zitten. In het gangetje waar Chantal eerst zat.
"Het lijkt om hut 424 te gaan." meldt Danny aan iedereen over de communicator, "Kunnen we ergens rustig overleggen?"
"Ja, in relaxroom 3." zegt Jeanne.
"Ok, laten we daar dan allemaal heen gaan."

Om kwart voor drie zitten Dr. Gueverra, Hoshiko, Jeanne en Danny in de ruimterelaxroom. Dr. Gueverra heeft zijn tablet open staan en kan de camerabeelden van het schip laten zien.
"Wie zit er in hut 424?" vraagt Hoshiko.
"Dat kunnen we zo zien, even kijken welke camera dat nu is. Argh, dat is altijd lastig, er zijn zoveel camera's en ik heb nu geen overzicht welke waar hangt. Even kijken, die? Nee, deze dan? Ook niet, dan moet deze het zijn."
Dr. Gueverra laat een gangetje zien met uitzicht op deur 424. Na enig doorspoelen zien daar een man en een vrouw inkomen, de Koreanen de deur bekijken en even later een man weer uitkomen.
"He, is dat niet één van die Napoleontische special forces van de cruise?" vraagt Jeanne.
"Ja, nu je het zegt, hoe heet hij ook al weer." zegt Danny.
"Jean-Michel Portal" zegt Hoshiko, "Hebben we enig idee wie die vrouw is?"
"Nee, onbekend." zegt Dr. Gueverra, "Even kijken. Jean-Michel zit nu bij de black-jack tafel."
"Kunnen we nu verder kijken wie er achter wie aan zit?" vraagt Jeanne.
"Ja, ik ga even zoeken en spoelen."

Rond drie uur hebben ze een beeld van de verschillende groepen: De Koreanen zitten achter Jean-Michel en de vrouw aan. Zij worden op hun beurt gevolgd door de Hischlamisten. De Nobodovskans lijken vooral Dr. Gueverra, Hoshiko, Jeanne en Danny in de gaten te houden, maar worden op hun beurt gevolgd door een man en een vrouw.
"Wie zijn dat nu weer?" vraagt Danny.
"Die hebben we nog niet gezien." zegt Jeanne.

Om tien over drie vallen de camera's plotseling uit.
"He, wat gebeurt daar nu weer?" zegt Dr. Gueverra.
"Misschien een nieuwe inbraak, ik bel de purser." zegt Hoshiko.
"Waar was Portal? Bij de pokertafels toch? Dan ga ik daar heen." zegt Danny.
"Ik loop naar security, dat is hiernaast." zegt Dr. Gueverra.
Als hij daar met Jeanne aankomt ziet het hoofd security er ongerust uit.
"Wat is er aan de hand?" vraagt Jeanne.
"Het lijkt erop dat we gehacket zijn, we kunnen niet meer in de systemen."
"Dus het zijn niet alleen de camera's?" vraagt Dr. Gueverra, "Dat is dan wel ernstig."
"Nee, we kunnen nergens meer in, ook niet in de normale IT-omgeving."
Dr. Gueverra neemt plaats achter één van de computers om te kijken of hij iets kan doen, maar ze zijn effectief buitengesloten. Het zou betekenen dat ik het systeem moet binnendringen. Dat kan even duren."
Op dat moment gaat de communicator van Judith. Ze wisselt een paar woorden en komt dan met een alarmerend bericht: "Op de brug kunnen ze ook nergens meer bij. Het lijkt er op dat iemand het schip heeft overgenomen! Kunnen jullie meekomen naar de brug, dan kunnen we kijken of we daar iets kunnen doen."
Dr. Gueverra, Hoshiko en Jeanne gaan daar direct mee akkoord en gaan met Judith via de liften bij de relaxruimte naar dek 5 waar de brug zich bevindt.

De kapitein, Alfredd Quinn, midden vijftig is druk met zijn eerste stuurman Nadia Graves van ongeveer dezelfde leeftijd in gesprek hoe ze de controle over het schip moeten terugkrijgen. Het hoofd beveiliging stelt Dr. Gueverra, Hoshiko en Jeanne snel voor en begeleidt Dr. Gueverra dan naar één van de brugcomputers en stelt hem voor aan derde stuurman Kobe Hyde, begin dertig. Dr. Gueverra gaat aan de slag, maar ook hier komt hij niet eenvoudig de boordsystemen in.
"Kapitein," zegt tweede stuurman Gianna Stout, ook begin dertig, "we zijn van koers gewijzigd en vliegen nu recht naar één van de asteroïden in de Rela-gordel."
"Is dat niet waar volgens de geruchten ruimtepiraten zich zouden ophouden?" vraagt Kobe.
"Stop met dat soort ongefundeerde praatjes Kobe!" zegt de kapitein, "We moeten ons concentreren op manieren om het schip weer in handen te krijgen. Bovendien heb ik in mijn loopbaan niet gehoord dat die piraten ook echt actief waren."
"Kunnen we via de reservesystemen in de machinekamer niet het systeem binnenkomen?" vraagt Nadia."
"Het is een poging waard. Kobe, kan jij kijken of je daar binnenkomt. Neem Dr. Gueverra mee als hij iets van computerbeveiliging weet."

Danny probeert de hele tijd een plaatsje aan de pokertafel te krijgen waar Jean-Michel gezellig zit te pokeren en hem actief aan het negeren is. Na enig aandringen spreken ze af om over tien minuten op het toilet te spreken.
Tien lange minuten later komt Jean-Michel het toilet binnenlopen waar Danny dan al staat te wachten. Er is niemand anders, dus ze kunnen vrijuit praten.
"Jean-Michel, weet je dat het ruimteschip nu op een asteroïde af vliegt?"
"Nee, dat is geen goed nieuws."
"Wat doe jij hier aan boord?"
"Daar kan ik nu niets over zeggen, maar als we op een andere plaats aankomen is dat niet goed. Er is iets aan boord dat beschermd moet worden."
"Weten jullie dat je gevolgd wordt door een paar Koreanen?"
"Ja, dat vermoeden hadden we al."
"En dat daar weer Hischlamisten achteraan zitten en dat er ook nog Nobodovskans aan boord zijn?"
"Dat is niet geheel onverwacht, maar konden we wel onder controle houden. Als de Blue Star ergens anders heen vliegt, dan is dat een serieus probleem."
Op dat moment gaat de deur open en komt er een gast binnenlopen.
"Ja, leuk, ik houd je op de hoogte" zegt Danny joviaal en loopt het toilet uit.

"Nog vijftien minuten voor we bij de asteroïde aankomen, de landingsprocedures zijn aangezet." zegt Gianna, "Kobe geeft door dat ze er niet inkomen."
"Ok, waarschuw alle bemanningsleden om stand-by te staan. Nog geen bericht naar de passagiers, die waarschuw ik als we daar landen."
Dr. Gueverra komt terug van de machinekamer.
"We moeten die tablet ergens lozen. Hoshiko kan jij hem ergens verstoppen?"
"Ik heb een beter idee. Ik laat Narumi hem verstoppen, dan weten wij echt niet waar dat ding is."
Dr. Gueverra geeft de bijzondere tablet aan Hoshiko die Narumi opzoekt en haar de tablet overhandigd met het verzoek hem ergens te verstoppen.

Om tien voor half vijf landt het schip op een landingsplaats op de asteroïde. De airlock wordt aangesloten en gewapende mannen betreden het schip. De kapitein gaat er naar toe gevolgd door Dr. Gueverra, Hoshiko, Jeanne en Danny en dan blijkt dat het federale soldaten zijn. Ze worden opgevangen door een man en een vrouw, die Dr. Gueverra, Hoshiko, Jeanne en Danny herkennen als de onbekenden die de anderen in de gaten hielden.
De man, die zich voorstelt als Bruce Harrington, zegt tegen de kapitein dat ze op zoek zijn naar iets op het schip en dat iedereen zo snel mogelijk van boord moet. De kapitein loopt naar de ontvangstbalie en gebruikt de omroepinstallatie om iedereen te waarschuwen. Dr. Gueverra, Hoshiko, Jeanne en Danny zoeken hun reisgenoten op en gaan als groep het schip af. Hoewel ze niets mee mochten nemen heeft Jeanne haar (reis)cello bij zich.

De passagiers lopen groep voor groep, bewaakt door met assault blasters bewapende soldaten. Die hebben wel alleen maar een flak vest aan, dus veel weerstand verwachten ze niet. Dr. Gueverra, Hoshiko, Jeanne en Danny lopen door de tunnel en komen in een security station aan waar ze stuk voor stuk gescand worden.
"Deze staan op de lijst" zegt één van de soldaten tegen een andere die meer strepen heeft.
"Zet ze maar even opzij."
Jeanne protesteert als ze haar cello moet afgeven, maar de soldaat zegt dat hij die veilig in een kast hier zal bewaren. Nando protesteert veel meer en moet door twee man in bedwang worden gehouden als hij hoort dat hij van Jeanne wordt gescheiden. Scheldend wordt hij met de andere reisgenoten en veel van de andere passagiers afgevoerd naar een groot magazijn.
De soldaten nemen Dr. Gueverra, Hoshiko, Jeanne en Danny ook hun spullen af, zoals elmonit cards en communicators. Eén van de soldaten wil ook de armband van Jeanne afdoen, maar die protesteert.
"Ach, wat kan dat voor kwaad." zegt de andere soldaat, "laat dat erfstuk toch."
De andere soldaat geeft toe.

Tien minuten later lopen Dr. Gueverra, Hoshiko, Jeanne en Danny met nog een aantal anderen die apart zijn genomen door de gangen. Jean-Michel is erbij en zijn vrouwelijke reisgenoot Mariette Duchemin. Dan zijn er mensen van twee techbedrijven, de Koreanen van Commtech en Declan en Adrianna van Immercom. Ook de inlichtingendiensten hebben interesse, want de groep wordt volgemaakt door Andon, Dragomir en Ljudmilla uit Nobodovska en Eustacio en Viviana van Latania.
De gangen in de ondergrondse basis zijn maar een paar meter breed en in de rots uitgeboord. De kabels van de goede verlichting zijn goed te zien. Ze lopen eerst een meter of zestig door een brede gang waar links en rechts opslagruimtes zijn te zien. In één ervan moeten de overige passagiers in rijen op de grond gaan zitten. Vervolgens komen ze in een grote centrale security hub waar bordjes boven de verschillende uitgangen laten zien dat je hier naar de shield-generatoren, het command center, de crew quarters en het auditorium kunnen gaan. In de central hub sluiten de twee, kennelijk federale agenten bij de groep aan en leiden ze mee naar het auditorium. Na een minuut lopen komen ze in de central hal. Daar volgen ze de borden naar de laboratoria. Daar aangekomen lopen ze via twee meter lange gangen, met aan weerszijden laboratoria, naar een opslagruimte. Daar moeten ook zij op hun knieën op de grond gaan zitten met hun handen op hun rug.

Na ongeveer vijf minuten komt een man van achter in de vijftig met een autoritaire uitstraling de opslagruimte inlopen. Hij gaat voor de groep staan en kijkt naar zijn gevangenen.
"Welkom, ik zal het kort houden, want we hebben niet veel tijd. Jullie weten allemaal wat er aan de hand is en waar we naar op zoek zijn. Ik wil jullie een kans geven om direct te vertellen waar het is. Anders zullen we wat meer onaangename manieren moeten gebruiken om jullie aan het praten te krijgen. Een aantal van jullie hebben goede bekenden of familie aan boord, maar we zijn geen barbaren, die zullen we niet in dit verhaal betrekken. Verder staan ons de meest moderne ondervragingsmethoden en technieken ter beschikking, dus ik hoop ook dat we ons niet hoeven te verlagen tot het niveau van duimschroeven. Ik geef jullie vijf minuten om tot bezinning te komen en ik hoop dat iemand van jullie ons wil vertellen waar datgene is waar we naar opzoek zijn. O en we kammen het hele schip nu ook al uit, dus als daar iets is verstopt vinden we dat ook wel. Als we er dan achter komen wie het verstopt heeft wordt het voor die persoon heel pijnlijk.
De man knikt even naar de mannelijke federale agent die aan boord was en loopt dan met de vrouwelijke agent naar buiten. In de ruimte zijn nog drie bewakers met flak jackets en assault blasters.

"Wat nu?" fluistert Jeanne naar Dr. Gueverra.
"Wat kunnen we zeggen?"
"Niets zonder mijn tweelingzus erbij te betrekken." zegt Hoshiko.
Hun gefluister gaat op in het geroezemoes van de anderen die zachtjes met elkaar aan het overleggen zijn.
"Portal, jij weet hier meer van." fluistert Danny.
"Ze gaan niet vinden wat ze zoeken, dus dat wordt een probleem." fluistert Jean-MIchel, "We moeten er alleen voor zorgen dat zij" en hij knikt naar de vrouw met wie hij reist, "niet ondervraagd wordt."
"Hoe zie je dat voor je?" fluistert Danny terug, maar daar heeft Jean-Michel geen antwoord op.

Na een paar minuten springt de Federale agent van de krat af waar hij zat, doet de deur open en wenkt naar iemand in de gang en loopt dan naar de groep.
"Wil iemand mij vertellen waar we moeten zoeken? Nee? Niet geheel onverwacht. We hebben natuurlijk al wat informatie verzameld, dus we gaan met jullie vieren beginnen."
Hij wijst naar Dr. Gueverra, Hoshiko, Jeanne en Danny. Die staan op en worden meegenomen de kamer uit. Voor en achter lopen soldaten met assault blasters die hen goed in de gaten houden. Ze lopen voorbij de kruising terug de gang door en nemen de eerste deur aan de linkerkant. Daar is een langwerpige onderzoekskamer waar ze door de korte kant naar binnenkomen. Dr. Gueverra, Hoshiko, Jeanne en Danny moeten aan de rechterkant op hun knieën op de grond gaan zitten. De twee soldaten nemen positie in bij de deur en de Federale agent is ook meegelopen. Aan het andere eind van de kamer zijn een man en een vrouw in een witte jas bezig om een onderzoeksbank in gereedheid te brengen.

"Aangezien jullie niet mee willen werken gaan we gebruik maken van de nieuwste experimentele methoden om jullie geheugen uit te lezen zodat we weten waar jullie het communicatieapparaat verstopt hebben." zegt de Federaal agent, "Patrick, is alles klaar?"
"Ja Bruce, we kunnen met de eerste aan de slag."
"Mooi" zegt de Federaal agent, "hebben jullie dat verdovingsspul ook bij de hand? Als we met ze klaar zijn moeten we ze verdoven, dan kunnen ze terug naar het schip. We moeten ze binnen vijf uur weer aan boord hebben anders gaat het opvallen."
"Ja, dat ligt klaar."
"Wees daar wel voorzichtig mee" zegt een van de soldaten, "Want als dat hetzelfde spul is als dat die ene grappenmaker door het eten had gestrooid, dan heb je maar iets nodig om heel lang out te gaan."
"Elke EHBO-koffer heeft een nu een tegenmiddel." zegt de andere man in de witte jas.
"Genoeg gegrapt" zegt Bruce, "We gaan beginnen. Even kijken wie we hier hebben, Dr. Gueverra, Jeanne, Hoshiko en Danny. De intel ging over een beveiligingsexpert, dus we beginnen met Dr. Gueverra."

Dr. Gueverra wordt door de soldaten opgepakt en meegenomen naar de bank. De mannen in de witte jassen bevestigen elektrodes op zijn hoofd en Dr. Gueverra voelt een licht tintelend gevoel.
"Zo, kunnen jullie alles wat met alien technology te maken heeft naar voren halen?"
"Ja hoor, geen probleem, even wat instellen."
"Ha" zegt Bruce als hij naar een scherm kijkt, "geen wonder dat hij zijn voornaam nooit gebruikt."
"Er komt iets door." zegt de andere man met de witte jas.
"H'm een of ander wapen, ziet er wel afwijkend uit. Waar zou hij dat hebben gezien? Een of andere tablet, zie er niet heel alien uit, maar zou iets kunnen zijn."
"Ja, dit beschouwt hij als alien technology."
"Komt niet uit een science fiction-film of zo?"
"Dat zou ik niet weten."
"Nee, dit ding werkt echt niet. Dit is gewoon een schilderij. Wat heeft dat ermee te maken?"
"Sorry, dat weten wij ook niet, wij laten alleen zien wat hij weet."
"Nou, dat leverde niet veel op. De volgende maar, pak die Lethal, die heeft ook wel iets met beveiliging te maken."

Dr. Gueverra wordt van de bank afgehaald en teruggebracht naar zijn plek bij de muur. De soldaten nemen Danny mee. Die denkt er even over om ze neer te slaan, maar bedenkt zich dan.
"Ik ben benieuwd." zegt Bruce, "Ik hoop dat dit wat oplevert."
Het apparaat begint opnieuw te zoemen en de drie mannen staren geconcentreerd naar een scherm.
"Weer een wapen, wel een ander type. Zijn dit wapenfetisjisten of zo? Wat is dit? Een enorm ruimteschip dat opstijgt van de zeebodem? Dit kan echt niet kloppen. Het helpt in ieder geval niet om dat ding te vinden wat we zoeken. Hier ben ik wel klaar mee, misschien weet die Nieuw Nipponees iets.

Na Danny leggen de mannen Hoshiko op de bank.
"Staat hij aan?" vraagt één van de mannen met witte jas aan de andere.
"Ja, kijk maar."
"Er is in ieder geval niets te zien."
"Dan schat ik in dat hij geen kennis van alien tech heeft."
"Ok, mevrouw leCalvenoir dan. Pas op, want dat is een pittige tante.
Even later ligt Jeanne op de onderzoeksbank.
"Is dit een grap of een slechte B-film? Weet je zeker dat dit echte herinneringen zijn en niet iets wat ze bij Xtreme-adventures heeft meegemaakt of zo?"
"Nee, dit is een echte herinnering volgens het apparaat."
"Volgens mij is dat apparaat stuk."
"Ik ga wel even de instellingen controleren." zegt een van de mannen en loopt weg.
"Wat is dit voor onzin? Kruisbogen, kromzwaarden?"
"Die wezens zou je kunnen classificeren als aliens," zegt de overgebleven man met de witte jas, "en dan zou dat alien technology zijn."
"Hoe? Hoe zou iemand dit meegemaakt kunnen hebben? Er zijn geen bekende planeten met dit soort mensachtigen. Met deze groep ben ik zo wel klaar."
Zodra de onderzoeker de elektrodes van het hoofd van Jeanne heeft losgemaakt begint zij te zingen. De twee soldaten bij de deur zakken in elkaar en iedereen kijkt met verbazing naar de twee man die op de grond liggen. Hoshiko reageert als eerste, springt op en slaat Bruce in elkaar, die te verbaasd is om te reageren. Dr. Gueverra en Danny pakken assault blasters en bedreigen de onderzoeker die met opgeheven handen achteruit deinst.
"Breng ze in slaap!" zegt Dr. Gueverra.
Hoshiko pakt de tabapplicator en verdooft alle vier de mannen.
"Wat gebeurde daar nou?" vraagt Dr. Gueverra.
"Geen tijd, straks komt die andere onderzoeker terug. We moeten de anderen bevrijden." zegt Danny.
Hij bukt en pakt een badge van één van de soldaten en loopt het gangetje in, gevolgd door Dr. Gueverra en Hoshiko. Jeanne pakt een badge van de onderzoeker en loopt achter hen aan.

"Iedereen klaar" fluistert Danny als hij voor de deur staat van de ruimte waar ze eerst gevangen zaten.
De anderen steken hun duim op en Danny houdt de badge van de soldaat voor de lezer van de deur naar de opslag.
"MMMMM" bromt de badgelezer en laat een rood lampje zien.
"Shit, shit" zegt Danny.
"Die soldaat heeft geen toegang!" zegt Dr. Gueverra, "Hebben we een badge van een onderzoeker?"
"Hier!" zegt Jeanne, en geeft van achteren de badge door.
Danny haalt de badge over de lezer en met een "ping" schuift de deur open. Danny probeert direct te schieten, maar heeft zijn assault blaster niet klaar. De twee soldaten binnen zijn gewaarschuwd en één van hen schiet de blaster die Danny in zijn handen heeft kapot. De klap en de schok zijn te veel voor Danny die neervalt. De andere soldaat mist daardoor. Dr. Gueverra opent het vuur vanuit de tweede lijn, maar zijn ervaring met een assault blaster is beperkt en hij slaagt er niet in één van de soldaten te raken. Die leggen aan om het vuur op de groep die voor de deur staat te openen, maar worden dan in de flank aangevallen door Jean-Michel en zijn vrouwelijke reisgenoot. Van Jean-Michel verwachten Dr. Gueverra, Hoshiko en Jeanne wel dat hij snel met één van de soldaten af kan rekenen, maar de vrouw lijkt veel sterker dan ze eruit ziet en is razendsnel en behendig. Zij breekt zonder problemen de nek van de andere soldaat.
"Nu weten we ook wie die Nobodovskan heeft gedood." zegt Dr. Gueverra.
"En wie dat ding in je koffer heeft gestopt." vult Hoshiko aan.

"Hoe is het met Danny?" vraagt Jeanne.
De andere gevangenen staan intussen op, maar zijn te laat om de wapens van de soldaten te pakken, die hebben Jean-Michel en de vrouw al in bezit.
"Het lijkt niet heel ernstig." zegt Dr. Gueverra, "Ik verwacht dat hij met wat pijnstilling wel weer bijkomt."
"Ik ga op zoek naar een verbandkoffer." zegt Jeanne.
"Waarschijnlijk bij het toilet of die wachtpost waar we langskwamen." zegt Dr. Gueverra.
Jeanne loopt weg en intussen stellen alle gevangenen zich aan elkaar voor. Jean-Michel introduceert zich als Bruno Brochard en zijn metgezel heet Marinette Duchemin. Chantal is hier ook met een metgezel, de man van middelbare leeftijd Christopher Robiquet en ze noemt zich nu Eva Girault. Verder zijn er drie Nobodovskans, Andon Dachev, Dragomir Dachev en Ljudmila Mihailova. Uit Latania komen een man, Eustacio Fernan, en een vrouw, Viviana Leoz, beide midden twintig, ook agenten van een geheime dienst. De andere vier komen uit het bedrijfsleven. De twee Koreanen, Ri Kwan-Hyok en San Song-Jin zijn van CommTech, dat achter communicatietechnologie aan zit en Declan Solis en Adrianne Clay zijn van Immercom, hun grootste concurrent.
Na het voorstelrondje is Jeanne teruggekeerd en gebruikt Dr. Gueverra stevige militaire pijnstillers om Danny bij te brengen.

"Hoe komen we hier nu weer weg?" vraag Hoshiko.
"We moeten naar die lange gang waar onze vrienden en familie zitten." zegt Jeanne.
"Maar hoe gaan we daar ongezien komen? Terug door die gang is misschien geen optie." zegt Dr. Gueverra.
Er ontstaat met alle aanwezigen een korte discussie waar uitkomt dat ze besluiten om te kijken waar de gangen hier naar toe lopen. Als ze door dit onderzoekscomplex lopen gaat er plotseling een alarm en er schalt een stem door de gangen.
"Alarm, onbekend ruimteschip is zojuist uit hyperspace gekomen, iedereen naar zijn gevechtsposities."
"Ha, dat is Rose" grapt Dr. Gueverra.
"Als het een onbekend ruimteschip is betekent dat geen goed nieuws." zegt Jean-Michel, "Ze hebben configuraties en stralingspatronen van alle ruimteschepen in hun database."
Hij kijkt even naar Marinette, maar die schudt met haar hoofd: "We moeten er nu even vanuit gaan dat het aliens zijn en dat ze ons niet vriendelijke gezind zijn."
Er ontstaat een nieuwe discussie hoe ze dan terug kunnen en wat dit voor gevolgen heeft. Na een discussie die eeuwig lijkt te duren kiezen ze er voor om via de crew quarters naar de hoofdgang te gaan. Met iedereen in gevechtsposities zal het daar wel uitgestorven zijn en is dat dus de makkelijkste manier om aan het begin van het complex te komen, in de buurt van het ruimteschip.

Met Dr. Gueverra, Hoshiko, Jeanne en Danny voorop, gevolgd door Jean-Michel en Marinette lopen ze ongeveer vijftig meter door een twee meter brede gang als ze bij een security station komen. Ze lopen een paar ruimtes door en komen dan in een zes bij zes meter grote kamer waar één man achter een console staat en over de communicator druk in gesprek is met iemand. Hij kijkt verstoord op als hij in de lopen van drie assault blasters kijkt.
"Wat? Doe normaal en help liever mee. We worden aangevallen door aliens en we zijn hier zwaar onderbezet."
Vanachter een deur links vandaan horen ze nu het geluid van blaster wapens die afgaan.
"We zijn hier met zijn drieën, terwijl we minimaal met acht moeten zijn om dit goed te verdedigen"
"Hoe kan dat dan?" vraagt Danny, "Dat is lekker geregeld!"
"Weet ik veel, er gebeurt hier natuurlijk nooit iets, andere zaken hebben prioriteit en... Ja, ja, ze zijn hier nog niet binnen. Hoe is de situatie bij SS-2? Slecht? Nee, ik kan echt niemand missen, ik heb niemand!"

"Als we willen helpen hebben we wapens nodig." zegt Dr. Gueverra.
"Hier achter in deze kamer staan wapens en wat flak vests" zegt de soldaat, "Vooral MLA. Als jullie je kunnen verdelen. De helft hier door de gang en de ander omlopen naar de andere gang. Ze komen nu via twee gangen binnen en ik heb maar twee man die ze tegenhouden."
De ex-gevangenen lopen de kamer binnen waar een klein wapenarsenaal staat. Danny pakt een MLA assault rifle, Dr. Gueverra en Hoshiko een MLA pistol en Jeanne een MLA Shotgun.
"Zullen we onze onderlinge onenigheden nu even laten voor wat ze zijn?" vraagt Ljudmila, "We moeten eerst die aliens uitschakelen."
"Eens" zegt Chantal en ook de anderen stemmen in.
Jean-Michel en Marinette zijn achtergebleven bij de soldaat en als de groep terugkomt om zich te verdelen is Marinette bezig met de console.

Dr. Gueverra en Danny gaan samen met de Nobodovskans naar de linkergang, Hoshiko en Jeanne gaan met de Hischlamisten en Latinas naar de rechtergang. De tech-mannen staan er een beetje verloren bij en blijven in de controlekamer.
Danny gaat voorop en slaat aan het einde van de gang op de T-splitsing rechtsaf. Verderop in die gang ziet hij twee gangen naar links. Bij elk van die gangen zit een soldaat met flak armour en een assault blaster. Hij wil naar de man toelopen als de hel losbarst. De aliens gooien een stungranaat en komen aanrennen. De soldaat wordt door een assault blaster die snel schoten achter elkaar kan afvuren neergemaaid. Dr. Gueverra en Hoshiko beantwoorden het vuur en weten het monster te verwonden. Ze trekken zich terug om de hoek en vuren vanaf die positie. Een van de Nobodovskans komt niet op tijd weg en wordt neergeschoten. Zijn broer weet hem in veiligheid te brengen onder dekkingsvuur van Dr. Gueverra en Danny die er in slagen om één van de aliens te doden.
"Dat zijn diezelfde die toen in de monster fight waren." zegt Dr. Gueverra, "Dat wapen herken ik. Rose heeft er ook zo een teruggehaald bij die jager."

Aan de andere kant staat de situatie er niet veel beter voor. Ook de andere soldaat is overhoop geschoten en één van de Hischlamisten is gewond geraakt. Er is hier geen alien gedood, maar er is een stand-off ontstaan rondom de hoek.
"Alarm, onbekend schip is zojuist uit hyperspace gekomen" schalt een stem door het complex.
"Niet nog meer" roept de soldaat, "SS-2 is al bijna overlopen en SS-1 ligt zwaar onder vuur."
"We moeten ze uitschakelen!" zegt Danny.
"Ga jij voorop?" zegt Dr. Gueverra.
"Hmpf, ok" zegt Danny en loopt met getrokken en herladen MLA Assault Rifle de hoek om door de gang, gevolgd door Dr. Gueverra. Op het moment dat ze het gangetje in kunnen kijken waar de aliens vandaan komen doen die net een aanval. De bijna drie meter lange, insektachtige wezen zijn supersnel en één weet Dr. Gueverra in zijn schouder te raken, maar niet voordat die zelf ook afdrukt en een MLA-kogel in de alien schiet. Danny maakt het karwei af en begeleidt de gewonde Dr. Gueverra terug naar de hoek.
"Dat was geen goed plan" zegt Dr. Gueverra.

In de andere gang komen de aliens ook naar voren. Viviana raakt gewond als ze vanachter een hoek in de tweede linie opduikt om op één van de aliens te schieten. Dan komen er opeens schoten uit de derde linie. Jean-Michel heeft positie ingenomen en bewijst waarom hij bij de special forces zit door kort achter elkaar twee van de aliens dood te schieten.
Dr. Gueverra en Danny komen terug bij de controlepost.
"Er moeten er nog meer zitten, ik heb er meer gezien." zegt de soldaat.
"Heb je geen camera's in dat stuk?" vraagt Dr. Gueverra die intussen wordt verzorgd.
"Die hadden we wel, maar die hebben ze kapot gemaakt."
"Wat? Kan je dat herhalen?" zegt hij in zijn microfoon.
"Het lijkt erop dat dat tweede schip van ons was, want er zijn federale signaalpatronen ontdekt en de aliens worden nu vanaf de oppervlakte van de asteroïde aangevallen. SS-2 is al ontzet. Waarschijnlijk special forces of zo.

Iedereen wacht af, maar de aliens doen geen nieuwe aanval. Een tijd later zijn er plotseling schoten te horen.
"Ze zijn dood" zegt Marinette tegen Jean-Michel, Dr. Gueverra, Hoshiko, Jeanne en Danny.
"Ga je met ze mee?" vraag Jean-Michel.
"Ja, nu de Snee hebben aangevallen zijn we te kwetsbaar gebleken. We moeten iets nieuws verzinnen."
"Wat is hier nu aan de hand?" vraagt Jeanne.
"Heb jij die tablet in mijn koffer gestopt?" vraagt Dr. Gueverra.
Marinette kijkt even om zich heen en ziet dat er niemand oplet.
"Ja, dat heb ik gedaan. Het was een noodzakelijk afleidingsmanoeuvre. Een spion op de ambassade van Napoleon heeft laten uitlekken dat er iets belangrijks naar Napoleon werd verstuurd en daar ging iedereen achter aan. Dat belangrijke ben ik, maar dat wist verder niemand. Door extra informatie uit te laten lekken dat een beveiligingsexpert iets mee zou nemen konden we de aandacht van ons afleiden. Daarvoor moest er wel iets echt aanwezig zijn. Helaas was die Nobodovskan er te snel bij."
"Maar die anderen zaten wel achter jullie aan."
"Dat klopt, maar dat was gewone bedrijfsspionage. Ik werk voor Dreton, een start-up op het gebied van instant of near-instant long distance communiation en zij wilden bedrijfsinformatie stelen. Maar dit is alleen maar afleiding."

"Zoals jullie misschien al vermoed hebben en zo direct kunnen concluderen als mijn metgezellen aan komen lopen ben ik geen mens. Mijn soort, de Dreton, zijn in gevecht met deze soort die nu aanvalt, de Snee. Wij hebben het soms zwaar en zouden graag een goede bondgenoot vinden. Wij hebben informatie dat de Snee zich nu gaan richten op de mensheid. Het grootste probleem is nog niet eens de achterstand die jullie hebben op het gebied van wapens. Veel belangrijker is het gebrek aan snelle communicatie tussen de verschillende planeten. Omdat een boodschap alleen per ruimteschip overgebracht kan worden en de Snee ruimteschepen sneller zijn kunnen ze zonder waarschuwing aanvallen. Daarom wilden we jullie voorzichtig proberen die mogelijkheden te geven. Helaas is dat mislukt."

"Onze eerste poging was om via onze start-up in New Moulinoir de universiteit van informatie te voorzien om zo de kennis op het juiste niveau te brengen en dan de technologie te bouwen, maar het bleek al snel dat dat vele, zo niet tientallen jaren kan duren. Onze volgende poging was om met de Federatie in contact te komen om op die manier de hele mensheid de technologie te geven. Maar ook die poging strandde, omdat de Federale vertegenwoordigers waarmee wij spraken alleen aan hun eigen belang, of dat van de Federatie dachten. Onze laatste poging was om het dan planeet voor planeet te gaan doen, maar daarvoor moeten we er wel heen en daarom ging ik nu op reis naar Napoleon."

"En nu?" vraagt Jean-Michel.
"Ik moet overleggen met het thuisfront. We zullen wel teruggeroepen worden, maar ik weet zeker dat we, of iemand anders van onze soort, terug zullen komen. Want die technologie is essentieel voor jullie."
Op dat moment komen twee mannen aanlopen door het gangetje. Ze dragen allebei een vreemd uitziend assault energiewapen en normale kleding. De een heeft zelfs een New Moulinoir t-shirt aan.
"We gaan" zegt hij.
"Ik kom" zegt Marinette.
"Sorry dat we jullie erbij hebben moeten betrekken." zegt Marinette, "Misschien tot ziens" en ze loopt weg met de twee mannen.
"De situatie is onder controle!" roept de soldaat aan de console. "Special forces hebben alle aliens overhoop geschoten. Er is behoorlijk wat schade en veel doden en gewonden onder de bewakers, maar we hebben het gered. He, waar gaan zij heen?"
"Naar huis" zegt Dr. Gueverra, "dat moeten wij ook maar doen."

De soldaat blijft achter in het security station en geeft de groep aanwijzingen hoe ze naar de ingang kunnen komen. Hij vraagt ze wel vriendelijk om de wapens weer terug te leggen. Danny zou graag weer iets meenemen, maar realiseert zich dat hij dat nooit aan boord van de Blue Star, of straks weer mee terug naar Argin kan krijgen.
Na een paar honderd meter lopen door gangen en kamers komen ze bij de grote gang waar de opslagruimtes zijn. Onderweg zijn ze door de security hub gekomen die nu is ingericht als noodhulppost. Tientallen gewonden worden daar verzorgd. Bij het voorste security station is het een puinhoop. Overal zijn enorme blasterinslagen te zien.
"Zeker mk 6 of mk 10," zegt Jean-Michel, "geen handvuurwapens"
Ze horen ook nog net de laatste woorden van een kennelijk woedende basiscommandant tegen de man die de speech gaf toen ze gevangen genomen waren.
"Dat maakt me niet uit. Heb je gezien wat hier is gebeurd? Dit gaat maanden kosten om te herstellen, nog afgezien van de gewonden die we hebben. Ze gaan nu weg!"

De opslagruimte wordt geopend en de bemanning en passagiers van het schip mogen de basis verlaten. Alle persoonlijke spullen zitten in grote kratten die aan boord moeten worden uitgezocht. Zelfs Jeanne's oefencello heeft de aanval door de Snee overleeft.
Als ze weer aan boord zijn doet de kapitein een controle op de aanwezigen. Hij wil eerst niet vertrekken als blijkt dat drie passagiers niet aan boord zijn, maar als Dr. Gueverra, Hoshiko, Jeanne en Danny vertellen dat die ook niet meer gaan komen stijgt het ruimteschip op en zet zijn reis naar Napoleon voort. Als tegemoetkoming krijgen Dr. Gueverra, Hoshiko, Jeanne en Danny elk 10000 monits.

Het verblijf op Napoleon is een fantastische ervaring met voor elk wat wils. De natuur op Napoleon is prachtig en het hoogtepunt was natuurlijk het grote Brejean-feest. Behalve misschien voor Danny en zijn broer Steve die een masterclass van biljartlegende Jasmine Courtet kregen. Na in totaal twee weken komen ze allemaal weer heelhuids in New Moulinoir aan.